Kościół karmelitów trzewiczkowych pw. Wszystkich Świętych
Wilno (Vilnius), rejon wileński, obwód wileński, Litwa
Usytuowany przy ul. Rudnickiej 20/1 (Rudniku g. 20/1). Fundowany wraz z klasztorem karmelitów trzewiczkowych w r. 1624 przez Wojciecha Chludzińskiego z Włodkowa, sekretarza Zygmunta III Wazy. Wybudowany na wzór rzymskiego kościoła Santa Maria della Scala. Zniszczony przez pożar w czasie najazdu moskiewskiego w r. 1655, odnowiony. W r. 1743 do fasady dostawiona czterokondygnacyjna dzwonnica. W r. 1773 do prezbiterium dobudowany chór zakonny. W 2 poł. XVIII w prezbiterium wzniesione drewniane, dwupoziomowe, bogato dekorowane stalle (wyk. snycerz Wincenty Holtz) oraz dwa rokokowe balkony, wewnątrz kościoła ustawiony komplet rokokowych ołtarzy i ołtarz główny wg proj. Marcina Knackfussa. W r. 1859 zmieniona polichromia ołtarzy (pomalowane olejną farbą o intensywnej kolorystyce). W pocz. w. XX kościół restaurowany, w r. 1904 zamalowane malowidła ścienne. W r. 1948 kościół zamknięty, w r. 1976 wewnątrz urządzone Muzeum Sztuki Ludowej. W r. 1990 zwrócony katolikom. Kościół murowany tynkowany, trójnawowy bazylikowy, na panie prostokąta, z trójbocznie zamkniętym prezbiterium i parą kaplic dostawionych do skrajnych przęseł naw bocznych od strony prezbiterium. Do fasady od pn.-wsch. dostawiona dzwonnica o czterech zwężających się ku górze kondygnacjach przeprutych półkoliście zamkniętymi otworami. Fasada dwukondygnacyjna trójosiowa, dolna kondygnacja rozczłonkowana zdwojonymi toskańskimi pilastrami, górna węższa, zdobiona korynckimi pilastrami, ujęta parą ślimacznic, zwieńczona trójkątnym naczółkiem.
Artyści i rzemieślnicy
Bilbiografia
- Wileńska architektura sakralna doby baroku. Dewastacja i restauracja, pod red. Andrei Langera, Dietmara Poppa, Marburg 2005 s. 151-155
- Jamski P., Wilno, Kraków b.d.