Kościół karmelitów bosych pw. Wniebowzięcia NMP

Głębokie (Глыбокае), rejon głębocki, obwód witebski, Białoruś

Klasztor karmelitów bosych fundacji wojewody mścisławskiego Józefa Korsaka. Kościół murowany w l. 1639-54, w poł. w.XVIII rozbudowany (zapewne architekt Abraham Würtzner) o wieże i szczyt fasady i poprzedzony trójprzelotową bramą. Po kasacie klasztoru (1862) zamknięty (1864), oddany prawosławnym (1872), a następnie (1875-78) adaptowany na sobór p. w. Narodzenia Bogarodzicy (m.in. uwieńczony drewnianą kopułą spaloną w 1944). Powrócił do katolików w 1921, w 1932 odnowiony. Obecnie znów sobór prawosławny. Kościół murowany w formie bazyliki z transeptem i masywnymi wieżami od strony prezbiterium. Fasada dwuwieżowa, zdobiona rozdrobnioną dekoracją w formie nisz, profilowanych gzymsów, rustyki i cekinów. Zwężające się ku górze kondygnacje wież opięte w narożach wiązkami kolumn i pilastrów, ujmujące lekko wybrzuszony parawanowy fronton. W XVIII w. wnętrze zdobione 15 ołtarzami. W jednym z nich cudowny obraz Matki Boskiej Szkaplerznej z w. XVII. Klasztor murowany w l. 1641-46, dwupiętrowy, przylegający do pn.-zach. boku prezbiterium i tworzący z nim czworobok z wewnętrznym dziedzińcem. W 1892 częściowo rozebrany.

Artyści i rzemieślnicy

Bilbiografia

  • Boberski W., Jamski P., materiały własne
  • Szczepaniak, J., Łaskami słynące obrazy Najświętszej Maryi Panny na wschodniej Białorusi [w:] Ziemia powstająca z popiołów. Wyprawa studencka na Wschodnią Białoruś i Smoleńszczyznę 20-28 sierpnia 2001 oraz 20-24 sierpnia 2002 r., Kraków: Parafia p.w. św. Mikołaja w Czulicach 2002 177-178
  • Kowalczyk J., Świątynie późnobarokowe na kresach. Kościoły i klasztory w diecezjach na Rusi Koronnej, Warszawa 2006 169