Kościół Kanoników Regularnych Laterańskich (Marków)

Miory (Мёры), rejon miorski, obwód witebski, Białoruś

Placówka fundowana w r. 1641 przez Sebastaiana Mirskiego, jako cerkiew prawosławna, w r. 1644 przekazana bazylianom w r. 1690 oddana bazylianom unickim, w r. 1728 oddana kanonikom regularnym. Pierwszy kościół drewniany zbudowany w r. 1641 z fundacji Mirskiego. W r. 1781 kościół rozbudowany i dodana wieża. W ołtarzu bocznym cudowny obraz Matki Boskiej. Klasztor skasowany przez władze carskie w r. 1822. Kościół przekazany na parafialny. W r. 1825 opisywany jako "drewniany na podmurówce ceglanej, kryty gontem na wieżach blacha miedziana". W l. 1906-7 zbudowany nowy, drewniany kościół, zniszczony w nieznanych okolicznościach, obecnie nie istnieje.

Bilbiografia

  • https://www.radzima.org/pl/object_comm/7434.html [dostęp: 09.08.2022]
  • Szczepaniak, J., Zniszczone kościoły i klasztory na terenie dzisiejszej diecezji witebskiej [w:] Ziemia powstająca z popiołów. Wyprawa studencka na Wschodnią Białoruś i Smoleńszczyznę 20-28 sierpnia 2001 oraz 20-24 sierpnia 2002 r., Kraków: Parafia p.w. św. Mikołaja w Czulicach 2002 145-146
  • Szczepaniak, J., Łaskami słynące obrazy Najświętszej Maryi Panny na wschodniej Białorusi [w:] Ziemia powstająca z popiołów. Wyprawa studencka na Wschodnią Białoruś i Smoleńszczyznę 20-28 sierpnia 2001 oraz 20-24 sierpnia 2002 r., Kraków: Parafia p.w. św. Mikołaja w Czulicach 2002 186
  • Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 6, Warszawa 1885 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_VI) 484