Kościół kanoników laterańskich pw. śś. Piotra i Pawła na Antokolu

Wilno (Vilnius), rejon wileński, obwód wileński, Litwa

Usytuowany przy ul. Antokolskiej 1. Parafia św. Piotra na Antokolu powołana na przełomie w. XV i XVI. W r. 1594 pożar pierwszego drewnianego kościoła, w l. 1609-16 budowa kolejnego drewnianego z inicjatywy ks. Piotra Korkonosa. Przybycie kanoników laterańskich w r. 1625, w 1638 budowa klasztoru. 1655-61 zniszczenie kościoła w czasie najazdu moskiewskiego. W r. 1667 wykopanie fundamentów pod budowę murowanej świątyni z fundacji wielkiego hetmana litewskiego i wojewody wileńskiego Michała Kazimierza Paca, prowadzonej pod kierownictwem Jana Zaora (do 1672) i Giovanniego Battisty Fredianiego (po 1672). Wmurowanie kamienia węgielnego w r. 1668, 1671 przekrycie sklepieniem kaplic, 1673 ustawienie figur na fasadzie, 1676 ukończenie kopuły. W r. 1676 początek budowy klasztoru, połączonego z kościołem zadaszona galerią na arkadach. W l. 1677-86 wykonanie bogatej stiukowej dekoracji wnętrza przez G.M. Galli i G.P. Pertiego. 1682 dekoracja sztukatorska i freski (M. Altomonte) w obu zakrystiach. W l. 1700-2 wyk. stiukowych ołtarzy w ramionach transeptu (A.S. Capone i J. Pensa). Restauracja wnętrza w l. 1801-4 przez G.D. Berettiego i M. Piani. Kasata zakonu w r. 1864. Zakup organów i nowego żyrandola w kształcie łodzi w l. 1901-5 z inicjatywy ostatniego z zakonników Franciszka Zawadzkiego. Kościół barokowy. Murowany, tynkowany, założony na planie krzyża łacińskiego z transeptem i kopułą. Korpus trójprzęsłowy, z wysoką nawą opatrzoną rzędami kaplic po bokach, połączonych ze sobą wąskimi przejściami. Fasada trójosiowa, dwuwieżowa, rozczłonkowana kolumnami. Wnętrze pokryte stiukowymi rzeźbami o bogatym i wielowątkowym programie ideowym.

Artyści i rzemieślnicy

Bilbiografia

  • Wileńska architektura sakralna doby baroku. Dewastacja i restauracja, pod red. Andrei Langera, Dietmara Poppa, Marburg 2005 s. 95-100
  • Jamski P., Wilno, Kraków b.d. s. 50-51
  • Czyż A.S., Kościół świętych Piotra i Pawła na Antokolu w Wilnie, Wrocław - Warszawa - Kraków 2008
  • Kowalczyk J., Świątynie późnobarokowe na kresach. Kościoły i klasztory w diecezjach na Rusi Koronnej, Warszawa 2006 116