Kościół i klasztor oo. Jezuitów

Placówka fundowana ok. r. 1750 przez Barbarę Sanguszkową. Kościół budwany w l. ok. 1750-62, kolegium w od r. 1766. Murowany, jednonawowy, trójprzęsłowy z ciągiem kaplic bocznych i dwuprzęsłowym prezbiterium flankowanym aneksami zakrystii i skarbca. Fasada parawanowa, dostawiona do elewacji frontowej, ujęta dwoma wyryzalitowanymi wieżami. Kościół i kolegium spłonęły w pożarze w r. 1768. Od r. 1780 dobudowano skrzydło szkoły wg planów arch. ks. Michała Sobolewskiego. Niegdyś kościół i klasztor przypisywany architektowi Pawłowi Giżyckiemu SJ, obecnie łączony z architektem Paolo Antonio Fontaną. Po kasacie zakonu jezuitów kościół stał pusty, ostatecznie rozebrany w r. 1838, budynek kolegium zamieniony na więzienie. Obecnie zachowane jedyne ruiny fundamentów kolegium.

Artyści i rzemieślnicy

• Giżycki Paweł SJ (1692-1762), architekt
• Fontana Paolo Antonio (1696-1765), architekt
• Sobolewski Michał SJ (1731-po 1784), architekt zakonny

Bilbiografia

• Betlej A., Paweł Giżycki SJ. Architekt polski XVIII wieku, Kraków 2003 181-184
• Paszenda J., Budowle jezuickie w Polsce, t. 5, Poprzedzone wspomnieniami o Autorze, red. A. Betlej, L. Grzebień SJ, Kraków 2013
• Kowalczyk J., Świątynie późnobarokowe na kresach. Kościoły i klasztory w diecezjach na Rusi Koronnej, Warszawa 2006 137, 158, 160-161, 164, 10, 173, 183, 185