Kościół i klasztor kapucynów (później franciszkanów)

Klasztor kapucynów na Łyczakowie został ufundowany w r. 1707 przez hetmana Adama Mikołaja Sieniawskiego i jego żonę Elżbietę z Lubomirskich. Kościół wzniesiono w l. 1709-18, prawdopodobnie wg proj. Francesca lub Carla Ceroniego. Po kasacie konwentu w r. 1785 klasztor przejęli wysiedleni ze Lwowa franciszkanie. Na przełomie w. XIX i XX oraz w l. 20.-30. w. XX zespół kilkakrotnie remontowano i przebudowywano. W r. 1946 franciszkanie opuścili klasztor; kościół obecnie służy jako zbór adwentystów. Zwrócony na pd. wsch. kościół, o skromnych formach, typowych dla świątyń kapucyńskich, składa się z bazylikowego, trójnawowego korpusu i krótkiego, prostokątnego prezbiterium, do którego na osi przylega dawny chór zakonny; przy lewej nawie bocznej kaplica bł. Jakuba Strepy (pierwotnie św. Feliksa, 1738). Od pd. zach. do kościoła przylega trójskrzydłowy, dwupiętrowy klasztor. Zachowane elementy wyposażenia znajdują się obecnie w klasztorach franciszkańskich w Krakowie, Przemyślu i Jaśle.

Artyści i rzemieślnicy

• Ceroni Francesco Giuseppe (1660-1724), budowniczy, architekt, przedsiębiorca budowlany
• Ceroni Carlo (1646-1721), architekt i budowniczy

Bilbiografia

• Nestorow R., Kościół p.w. Niepokalanego Poczęcia Najśw. Panny Marii i klasztor OO. Franciszkanów (pierwotnie Kapucynów), [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, cz. 1: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, red. J.K. Ostrowski, t. 19: Kościoły i klasztory Lwowa z okresu przedrozbiorowego (1), Kraków 2011, s. 349-380
• Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. I: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, t. 23, oprac. M. Biernat, M. Łepkowski, K. Mamajko, J.K. Ostrowski, G. Ruszczyk, przy współpracy A. Betleja, A. Dworzak, R. Nestorow, T. Pasteczka, T. Zaucha, Kraków 2015 s. 52.