Kościół filialny pw. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy

Kościół wzniesiony w latach 1920-22, rozebrany ok. r. 1984 po wybudowaniu nowego murowanego kościoła. Drewniany, konstrukcji zrębowej (?), na podmurowaniu, szalowany. Jednoprzestrzenny z sanktuarium zamkniętym ścianą prostą, z masywną trójkondygnacyjną wieżą od frontu o lekko pochyłych ścianach, mieszczącą kruchtę w przyziemiu. Nakryta wspólnym dachem dwuspadowym, wieża namiotowym.

Bilbiografia

• Leksykon drewnianej architektury sakralnej województwa podkarpackiego, oprac. i red. K. Zieliński, Rzeszów 2015 s. 369