Kościół filialny pw. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy (dawna cerkiew pw. Soboru Bogurodzicy )

Cerkiew wzniesiona ok. r. 1843, po r. 1947 opuszczona, od r. 1971 użytkowana jako kościół rzymskokatolicki. Orientowana, drewniana konstrukcji zrębowej, szalowana. Trójdzielna, węższe prezbiterium zamknięte ścianą prostą, ujęte dwiema zakrystiami. Nawa poprzedzona babińcem i kwadratową, dwukondygnacyjną wieżą konstrukcji słupowo-ramowej, od zach. zwieńczona namiotowym dachem. Dachy dwuspadowe o wspólnej kalenicy, nad nawą ośmioboczna wieżyczka na sygnaturkę zwieńczona baniastym hełmem. Wewnątrz stropy płaskie, chór muzyczny wsparty na dwóch słupach. Na stropie nawy polichromia figuralno-ornamentalna z końca w. XIX.

Bilbiografia

• Katalog Zabytków Sztuki w Polsce, seria nowa, t. 1, Województwo krośnieńskie, pod red. E. Śnieżyńskiej-Stolotowej i F. Stolota, z. 2, Lesko, Sanok, Ustrzyki Dolne i okolice, oprac. E. Śnieżyńska-Stolotowa i F. Stolot, Warszawa 1982 s. 92-93
• Leksykon drewnianej architektury sakralnej województwa podkarpackiego, oprac. i red. K. Zieliński, Rzeszów 2015 s. 237
• Zabytki sztuki w Polsce. Małopolska, Warszawa 2016 s. 1185