Kościół filialny p.w. św. Franciszka Borgiasza

Początkowo drewniana kaplica publiczna, zbudowana w l. 1901-02, z inicjatywy ks. I. Kułakowskiego. W r. 1917 skonfiskowano dwa dzwony, które zakupiono na nowo w r. 1935. W r. 1933 do kaplicy dobudowano zakrystię. W r. 1937 zmieniono jej status na kościół filialny. Po wojnie przystosowany na magazyn kołchozowy składu nawozów sztucznych. Ok. r. 1967 przebudowany na magazyn zboża. Kościół jednonawowy, z węższym prezbiterium zamkniętym trójbocznie, z wieżą od wschodu mieszczącą kryptę. Świątynia powstała najpewniej na podstawie nieznacznie zmodyfikowanego projektu kaplicy w Wołczem (1900), podobieństwa wykazuje również kaplica w Siankach (1907).

Bilbiografia

• Quirini-Popławski R., Kościół filialny p.w. św. Franciszka Borgiasza w Rozłuczu, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. III: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, t. 5, Kraków 1997 s. 135-138.
• Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. I: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, t. 23, oprac. M. Biernat, M. Łepkowski, K. Mamajko, J.K. Ostrowski, G. Ruszczyk, przy współpracy A. Betleja, A. Dworzak, R. Nestorow, T. Pasteczka, T. Zaucha, Kraków 2015 s. 67.