Kościół filialny p.w. Niepokalanego Poczęcia Marii

Parafia o metryce średniowiecznej. Pierwszy kościół drewniany p.w. św. Eliasza, zamknięty przez władze carskie w r. 1864, przekazany na cerkiew prawosławną. Kolejny kościół zbudowany w r. 1620 z legatu królowej Bony Sforzy. Odnowiony na początku w . XVIII przez królową Marię Józefę Wettyn. Spłonął w pożarze. Kolejny, murowany, zbudowany w 2. połowie w. XIX, z fundacji Hołyńskich. Murowany, trójnawowy, z fasadą dwuwieżową, w części środkowej cofniętą w głąb, artykułowaną półkolumnami zbiegającymi się w ostrołukowe arkady w zwieńczeniu o kształcie oślego grzbietu. Wyposażenie neobarokowe. Kościół wysadzony w powietrze w r. 1934, obecnie nie istnieje.

Bilbiografia

• Katalog kościołów i duchowieństwa łacińskich diecezji kresowych (1798-1939), cz. I/5, Spis kościołów i duchowieństwa archidiecezji mohylewskiej w Rosji (1923, 1925-1932), opr. J. Szczepaniak, Kraków 2013 101
• Żyskar F.J., Nasze kościoły. Opis ilustrowany wszystkich kościołów i parafji znajdujących się na obszarach dawnej Polski i ziemiach przyległych, t. 1, Archidjecezja mohylowska, z. 6, Dekanat klimowicko-mścisławski, dekanat czerykowo-czausowski,Warszawa-Petersburg 1913 10-12