Kościół filialny (dawna cerkiew pw. św. Mikołaja Cudotwórcy)

Cerkiew wzniesiona w r. 1790 na miejscu wcześniejszej wzmiankowanej w r. 1533. Kilkukrotnie remontowana i rozbudowywana, m.in. w r. 1922 (przedłużenie nawy w kierunku zach., wzniesienie dzwonnicy ), 1937 (otynkowanie wnętrze i pokrycie ścian polichromią autorstwa R. Konowalca). Orientowana, drewniana, na kamiennej podmurówce, konstrukcji zrębowej, szalowana. Dwudzielna z sanktuarium zamkniętym trójbocznie, nawa na rzucie wydłużonego prostokąta. Ściany wewnątrz wzmocnione lisicami. W sanktuarium sufit, w nawie pozorne sklepienie kolebkowe. Dach dwuspadowy. Nad nawą trzy wieżyczki z baniastymi hełmami. Dzwonnica wzniesiona w r. 1922. Drewniana konstrukcji słupowej, szalowana, na rzucie kwadratu, dwukondygnacyjna o lekko pochyłych ścianach, nakryta dachem dwuspadowym, przyczółkowym.

Artyści i rzemieślnicy

• Konowalec R., malarz

Bilbiografia

• Katalog Zabytków Sztuki w Polsce, seria nowa, t. 1, Województwo krośnieńskie, pod red. E. Śnieżyńskiej-Stolotowej i F. Stolota, z. 2, Lesko, Sanok, Ustrzyki Dolne i okolice, oprac. E. Śnieżyńska-Stolotowa i F. Stolot, Warszawa 1982 s. 83
• Leksykon drewnianej architektury sakralnej województwa podkarpackiego, oprac. i red. K. Zieliński, Rzeszów 2015 s. 214
• Kryciński S., Cerkwie w Bieszczadach, Pruszków 2005 (wyd. III, poprawione) s. 145-148