Klasztor wizytek przy kościele pw. Najświętszego Serca Jezusa

Klasztor wizytek wraz z kościołem usytuowany przy ul. Rossa 6 (Rasu g. 6). Ziemia zapisana wizytkom przez Annę Waszkietównę Karasiową w l. 1694-1700. Budowa kościoła rozpoczęta w r. 1729, drugi etap budowy (zapewne wg proj Jana Krzysztofa Glaubitza) przeprowadzony w l. 1744-51. Klasztor późnobarokowy, rozległy, z trzema wewnętrznymi dziedzińcami, otoczony wysokim murem z dwiema bramami (jedna z bram, klasycystyczna, powstała na podstawie proj. Teodora Narbutta). W r. 1864 klasztor zamknięty, rok później kościół przeznaczony na cerkiew, przebudowany, klasztor zajęty przez prawosławne zakonnice, przekształcony na klasztor Marijski. Kościół i klasztor zwrócone wizytkom w r. 1919, odrestaurowane. W r. 1949 kościół i klasztor przeznaczone na ciężkie więzienie. Kościół wraz z klasztorem w ostatnim czasie odzyskany przez katolików (2005 większość budynków, 2018 pozostałe budynki klasztorne i kościół). W jednym z budynków klasztornych funkcjonujące hospicjum im. ks. Michała Sopoćko.

Artyści i rzemieślnicy

• Glaubitz Jan Krzysztof (ok. 1700-1767), architekt
• Narbutt Teodor (1784-1864), inżynier wojskowy

Bilbiografia

• Drema Vladas, Vilniaus Bažnyčios, Vilnius 2007 s. 946-953
• Wileńska architektura sakralna doby baroku. Dewastacja i restauracja, pod red. Andrei Langera, Dietmara Poppa, Marburg 2005 s. 156-162
• Jamski P., Wilno, Kraków b.d.