Klasztor trynitarzy przy kościele pw. Świętej Trójcy w Trynopolu

Usytuowany w dawnej rezydencji biskupiej zwanej Trynopol, położonej na pn. od Wilna w Werkach (obecnie w granicach Wilna, ul. Werkowska 29). Wzniesiony dla trynitarzy sprowadzonych tu przez bpa Konstantego Kazimierza Brzostowskiego w r. 1700. Klasztor murowany wzniesiony w l. 1755-63 po płd. stronie kościoła trynitarzy pw. Świętej Trójcy. W 1832 klasztor zamknięty, w 1849 kościół przekształcony na cerkiew pw. św. Józefa (usunięte drewniane barokowe wyposażenie), w klasztorze siedziba metropolity Siemaszki. Po I wojnie światowej zespół potrynitarski w rękach katolików, w klasztorze urządzony sierociniec, po r. 1926 rezydencja biskupia. Po II wojnie (przed 1948) ponownie odebrany, przeznaczony na szpital przeciwgruźliczy a po 1959 na bazę turystyczną. Odzyskany przez kurię wileńską w r. 1992, poddany renowacji. Obecnie w klasztorze urządzony dom rekolekcyjny i nowicjat sióstr Zgromadzenia Chrystusa Króla. Klasztor dostawiony od strony płd. do skrajnego wsch. przęsła kościoła trynitarzy. Murowany z cegły, tynkowany, dwuskrzydłowy na planie litery L, z dodatkowym krótszym skrzydłem od zach., dwukondygnacyjny, kryty dachami dwuspadowymi z lukarnami.

Bilbiografia

• Wileńska architektura sakralna doby baroku. Dewastacja i restauracja, pod red. Andrei Langera, Dietmara Poppa, Marburg 2005
• Drema Vladas, Vilniaus Bažnyčios, Vilnius 2007