Klasztor reformatów

Usytuowany przy ul. Bielskiej 26a. Wzniesiony wraz z kościołem pw. śś. Józefa i Antoniego Padewskiego dla zakonu reformatów z fundacji Józefa Franciszka Sapiehy i jego żony Krystyny z Branickich pod nadzorem brata reformaty Mateusza Osieckiego. W r. 1730 wmurowany kamień węgielny, w l. 30. w. XVII budowa czteroskrzydłowego dwukondygnacyjnego klasztoru przylegającego do płd. elewacji kościoła. Zakonnicy wprowadzeniu uroczyście do klasztoru i kościoła 28.09.1739. W r. 1819 pożar dachów kościoła i klasztoru. W 1832 kasata zakonu reformatów, budynek klasztorny w zarządzie rosyjskiej władzy cywilnej, przeznaczony na mieszkania dla osób prywatnych. W r. 1902 część klasztoru przekazana państwowej szkole prawosławnej. W 1906 skrzydło klasztorne przylegające do kościoła oddane katolikom, pozostała część klasztoru w 1912 rozebrana, cegły przekazane na budowę cerkwi w Andryjankach. Z czteroskrzydłowego klasztoru pozostał korytarz wzdłuż płd. elewacji kościoła, w którego górnej kondygnacji przejście na chór zakonny, na ambonę i chór muzyczny. W 1956 dolna kondygnacja klasztoru przeznaczona na kaplicę MB Częstochowskiej.

Artyści i rzemieślnicy

• Osiecki Mateusz OFM (zm. 1741), architekt

Bilbiografia

• Katalog Zabytków Sztuki w Polsce, seria nowa, t. 12: Województwo podlaskie (białostockie), pod. red. M. Zglińskiego, z. 4, Powiat bielski, red. Z. Michalczyk, D. Piramidowicz, K. Uchowicz, M. Zgliński, Warszawa 2019 s. 68-73