Klasztor pobazyliański

Wzniesiony w l. 1640-1649 z fundacji bpów. Metodiusza Terleckiego i Jakuba Suszy, przekształcony w. XVIII i XIX, po 1785 zaadaptowany na mieszkania. Murowany, piętrowy, podpiwniczony. Elewacja pd. ośmioosiowa, niesymetryczna z wejściem ujętym lizenami w wielkim porządku. Parter trzytraktowy z korytarzem sklepionym kolebkowo-krzyżowo. Na pd. dwa parterowe murowane budynki gospodarcze z w. XVII-XVII oraz Brama Uściłuska, pierwotnie zamkowa, wzniesiona ok. 1616, przebudowana na klasztorną ok. poł. w. XVIII, na planie prostokąta, trójkondygnacyjna, zwieńczona szczytem z płycina i spływami.

Bilbiografia

• Zabytki sztuki w Polsce. Małopolska, Warszawa 2016 s. 250.