Klasztor OO. Karmelitów Trzewiczkowych

W r. 1646 Stanisław i Anna Rzewuscy sprowadzili do miasta Karmelitów Trzewiczkowych, ofiarowując im niedokończony jeszcze kościół. W r. 1688 konwent stał się częścią Prowincji Ruskiej pw. św. Józefa Oblubieńca. Klasztor uchronił się przed zamknięciem w czasie kasat józefińskich. Na wyposażeniu znajdowały się m.in. portrety rodziny Rzewuskich, których autorem był Szymon Jaremkiewicz (1756). W r. 1768 karmelici oddali swoją placówkę siostrom miłosierdzia, które utworzyły w niej przytułek dla dziewcząt, w zamian otrzymali mniejszą siedzibę uprzednio zajmowaną przez siostry. W r. 1939 w klasztorze urządzono dom starców. W r. 1944 klasztor stał się miejscem polskiej samoobrony zorganizowanej przez AK, dając schronienie ludności. Obecnie służy jako zakład dla upośledzonych dzieci. Klasztor ujmuje kościół od pn.-wsch. i pd., asymetrycznie w stosunku do jego osi, murowany, tynkowany, na rzucie litery H, jednopiętrowy. Wnetrza w układzie półtraktowym. Dach dwuspadowy, kryty blachą.

Artyści i rzemieślnicy

• Jaremkiewicz Szymon, malarz

Bilbiografia

• Ostrowski J.K., Kościół parafialny p.w. Świętej Trójcy i klasztor OO. Karmelitów Trzewiczkowych w Rozdole, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, cz. 1: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, red. J.K. Ostrowski, t. 9, Kraków 2001, s. 139-155
• Kowalczyk J., Świątynie późnobarokowe na kresach. Kościoły i klasztory w diecezjach na Rusi Koronnej, Warszawa 2006 20, 42