Klasztor misjonarzy przy kościele pw. Wniebowstąpienia Pańskiego

Klasztor misjonarzy z kościołem pw. Wniebowstąpienia Pańskiego usytuowany przy ul. Subocz 24-28 (Subaciaus g. 24-28). Misjonarze sprowadzeni do Wilna w r. 1685 przez sufragana wileńskiego Aleksandra Kotowicza, osadzeni przez niego na tzw. Górze Zbawiciela. W 1687 zajmują dawny pałac Sanguszków, podarowany im przez wojewodzinę wileńską Katarzynę Radziwiłłową. Przy pałacu stanowiącym zalążek klasztoru od r. 1696 wznoszony kościół. W l. 1739-51 wokół prezbiterium kościoła i na pn. od niego wzniesione zabudowania klasztorne (pod kierunkiem zakonnego arch. ks. Jana Schrӧttera) tworzące wraz z pałacem czworobok z zamkniętym wewnątrz dziedzińcem. Dodatkowo kompleks klasztorny wzbogacony o szereg budynków gospodarczych i cztery ogrody rozłożone na tarasach skarpy Wilejki. W pobliżu usytuowane gospodarstwo ze stajniami, wozowniami, młynem, browarem kuźnią i stolarnią. W l. 1773-1844 w seminarium działające seminarium diecezjalne, urządzona biblioteka i drukarnia. W r. 1803 przy klasztorze otwarta szkoła parafialna i od 1810 szkoła dla głuchoniemych. W r. 1832 kongregacja misjonarzy skasowana, w 1839 klasztor zamieniony na więzienie, w 1844 na lazaret i koszary. Od 1915 szpital.

Artyści i rzemieślnicy

• Schrӧtter Jan, ks. architekt

Bilbiografia

• Drema Vladas, Vilniaus Bažnyčios, Vilnius 2007 s. 588-600
• Wileńska architektura sakralna doby baroku. Dewastacja i restauracja, pod red. Andrei Langera, Dietmara Poppa, Marburg 2005 s. 163-171
• Jamski P., Wilno, Kraków b.d.
• Lietuvos architekturos istorija, t. II, Vilnius 1994 s. 133-137