Klasztor i szpital szarytek pw. św. Wincentego a Paulo

Dom zakonny szarytek z kaplicą Św. Franciszka Serafickiego i szpitalem powstał w l. 1736-40 z fundacji Franciszka Zawadzkiego; przed r. 1766 wzniesiono budynek postulatu, a w l. 1909-10 staraniem związanego z szarytkami Stowarzyszenia Pań Miłosierdzia powstał przy szpitalu Dom Ubogich Św. Wincentego a Paulo. Szarytki opuściły klasztor w r. 1945. Usytuowany przy ul Teatyńskiej (obecnie Krywonosa) zespół składa się z dwóch prostokątnych budynków, leżących równolegle na linii wsch.-zach.: dwupiętrowego klasztoru i piętrowego szpitala, połączonych kaplicą o prostokątnej nawie i węższym od niej, zamkniętym trójbocznie prezbiterium, zwróconym na pd. i wbudowanym w gmach szpitala. Elewacja zach. klasztoru o podziałach ramowych i lizenowych, zwieńczona jest szczytem; elewacje szpitala w przyziemiu boniowane, zwieńczone gzymsem. Na wsch. od szpitala znajduje się Dom Ubogich, a na pn. od klasztoru piętrowy budynek postulatu.

Bilbiografia

• Biernat M., Dom i szpital SS. Miłosierdzia p.w. św. Wincentego a Paulo z kaplicą p.w. św. Franciszka Serafickiego, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, cz. 1: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, red. J.K. Ostrowski, t. 19: Kościoły i klasztory Lwowa z okresu przedrozbiorowego (1), Kraków 2011, s. 399-418