Klasztor i szpital bonifratrów

W r. 1659 Jan Sobieski ufundował klasztor i szpital bonifratrów, którzy osiedli przy powstałym przed r. 1572 kościele Św. Wawrzyńca. Kościół został włączony w budynek szpitala, wzniesionego wraz z klasztorem w l. 1688-96 wg proj. Karola Benoit. W r. 1783 siedzibę bonifratrów zamieniono na szpital wojskowy; przed 1817 wzniesiono nowe skrzydło szpitalne (niezachowane), a w r. 1890 podwyższono starsze budynki o II piętro. Stanowiący nadal część szpitala wojskowego przy ul. Łyczakowskiej zespół ma rzut zbliżony do krzyża łacińskiego: jego dłuższe ramię stanowi prostokątny, dwuipółtraktowy gmach dawnego szpitala, do którego od pn. wsch. przylega kwadratowy aneks (dawna kruchta kościoła Św. Wawrzyńca). Do szpitala prostopadle dostawione jest prostokątne skrzydło dawnego klasztoru. Jego elewacja frontowa (od ulicy) jest dwuosiowa, opięta w narożach pilastrami i zwieńczona szczytem schodkowym; w przyziemiu kamienny portal z herbem Janina, przypisywany Andreasowi Schlüterowi.

Artyści i rzemieślnicy

• Benoit Karol (Benoe) Karol (Charles), inż. wojskowy i architekt
• Schlüter Andreas (Andrzej), (ok. 1660-1714), rzeźbiarz

Bilbiografia

• Janusz B., Nieznany kościół św. Wawrzyńca przy szpitalu bonifratrów we Lwowie, „Ziemia”, 12, 1927, nr 12, s. 188-193
• Nestorow R., Klasztor i szpital OO. Bonifratrów, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, cz. 1: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, red. J.K. Ostrowski, t. 19: Kościoły i klasztory Lwowa z okresu przedrozbiorowego (1), Kraków 2011, s. 307-317