Klasztor dominikanów przy kościele Św. Ducha

Pierwsi dominikanie osadzeni w Wilnie w l. 1321-2, w r. 1323 wzmiankowani w listach księcia Giedymina. Pierwszy kościół zniszczony w kon. w. XIV, odbudowany jako parafialny z fundacji księcia Witolda, w r. 1501 oddany dominikanom (fundacja potwierdzona przez Aleksandra Jagiellończyka) - wówczas wzniesiony klasztor. Zniszczony przez pożar w r. 1748, ponownie w r. 1749, odrestaurowany: wówczas wykonane m.in. malowidła na sklepieniach krużganków. Odebrany dominikanom w r. 1844, przeznaczony na biura magistratu, mieszkania i więzienie. Zabudowania klasztorne, po konfiskacie przez władze radzieckie, zwrócone Kościołowi w r. 1996 w bardzo złym stanie. Klasztor usytuowany między ul. Dominikańską i Św. Ignacego. Złożony ze skrzydła płd., wzniesionego wzdłuż ul. Bernardyńskiej, przylegającego do fasady zach. kościoła Św. Ducha oraz czworoboku z krużgankami okalającego wewnętrzny dziedziniec. Budynki trzykondygnacyjne, kryte dachami dwuspadowymi. Na sklepieniach krużganków wokół dziedzińca oraz w korytarzu łączącym kościół z klasztorem freski przedstawiające dzieje zakonu i symbole maryjne.

Bilbiografia

• Wileńska architektura sakralna doby baroku. Dewastacja i restauracja, pod red. Andrei Langera, Dietmara Poppa, Marburg 2005 s. 124-5
• Drema Vladas, Vilniaus Bažnyčios, Vilnius 2007 s. 239-245