Kapliczka I w dawnym zespole pałacowo-parkowym

W XVI w. dobra Hanuta w rękach ks. Holszańskich, następnie Kociełłów. Od 1 poł. XVIII w. własność Ogińskich. Pałac wzniesiony ok. 1765 r. przez ks. Tadeusza Ogińskigo, wokół pałacu założony rozległy park. Po 1832 r. dobra sprzedane Rzewuskim, na przełomie XIX i XX w. Wołłowiczom. Pałac w czasie II wojny spalony, zniszczony park i pozostałe budynki założenia. Zachowane dwie niemal identyczne rokokowe kapliczki, wzniesione w 2 poł. XVIII w., wg proj. A. Genu (?), należące do założenia pałacowo-parkowego. Jedna z kapliczek usytuowana za bramą majątku, nad brzegiem rzeki Hanuty, przy stawie. Kapliczka murowana z cegły, tynkowana, na planie zbliżonym do okręgu, na niskim cokole, w formie wysmukłej ażurowej wieży zwieńczonej hełmem z krzyżem. Obecnie poważnie zniszczona.

Artyści i rzemieślnicy

• Genu Antoni Abraham (zm. po 1706), architekt

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 114
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 248
• Яроменкo A., Каталіцкія святыні. Мінска-Магілёўская архідыяцэзія. Ч. 1. Будслаўскі, Вілейскі і Мінскі дэканаты, Менск 2003 s. 89
• Федорук А. Т., Старинные усадьбы Минского края, Минск 2000 s. 62