Kaplica św. Jana Nepomucena

Kaplicę wzniesiono i poświęcono w r. 1772 na terenie cmentarza (na pd. od kościoła) przeznaczoną na odprawianie nabożeństw pogrzebowych. W jej wnętrzu umieszczono czczony kultem obraz Matki Boskiej. W r. 1874 odnowiono elewacje, malarz Łysakowski pozłocił ołtarz. Wyposażenie kaplicy zniszczono po II wojnie światowej. Przeprowadzono jej remont wraz z rozbudową (poszerzono część ołtarzową od strony wsch.). Na wyposażeniu odnotowano drewniany ołtarz gł., polichromowany, pozłacany z obrazem Matka Boska oraz dwa ołtarze boczne. Kaplica murowana, tynkowana, na rzucie kwadratu, na wysokim cokole. Fasada trójosiowa, podzielona pilastrami doryckimi, dźwigającymi belkowanie i trójkątny przyczółek. Dach kopulasty o czterech wygiętych połaciach, kryty blachą.

Artyści i rzemieślnicy

• Łysakowski, malarz

Bilbiografia

• Krasny P., Kościół p.w. Wniebowzięcia Najśw. Panny Marii i Podwyższenia Krzyża Św. oraz klasztor OO. Dominikanów wraz z założeniem pielgrzymkowym w Podkamieniu, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. I: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, t. 13, Kraków 2005, s. 123-192