Kaplica publiczna (dawna cerkiew Bazylianów, ob. kościół parafialny pw. św. Marii)

Administracyjnie kaplica należąca do parafii w Lipsku. Pierwszy kościół drewniany, unicki zbudowany w r. 1640, zastąpiony pod koniec w. XVIII murowanym, pod opieką bazylianów. Murowany, na rzucie prostokąta, dwuprzęsłowy z płytkim i wąskim pseudotranseptem, jednoprzęsłowym prezbiterium zamkniętym absydą. Od północy do prezbiterium przylega kwadratowa w życie kaplica zwieńczona wieżą. Fasada prosta, bez podziałów zwieńczona niewielką wieżyczką na sygnaturkę, poprzedzona kwadratową w rzucie kruchtą. Elewacje z podziałem pseudopilastrami podtrzymującym pełne, ciągłe belkowanie. Klasztor skasowany w r. 1839, kościół przekazany cerkwi prawosławnej, przebudowany w l. 1874-76. Zwrócony katolikom w okresie międzywojnia. Zamknięty przez władze sowieckie, zwrócony w l. 90. w. XX. W stanie bardzo dobrym.

Bilbiografia

• Katalog kościołów i duchowieństwa łacińskich diecezji kresowych (1798-1939), cz. IV/2, Katalog kościołów oraz duchowieństwa diecezjalnego i zakonnego diecezji mińskiej (1920, 1922-1925), opr. J. Szczepaniak, Kraków 2014 82-83