Kaplica pałacowa

Kaplica pałacowa po raz pierwszy odnotowana w r. 1721. Kolejna poświęcona w r. 1777 przez proboszcza kościoła w Świsłoczy Wielkiej. Drewniana, na podmurówce, na rzucie prostokąta, kryta gontem, z wieżyczką na sygnaturkę nad frontem. Ucierpiała podczas wojny w r. 1812, kiedy z wyposażenia ostał się tylko dzwonek. W r. 1820 odnotowany ołtarz malowany iluzjonistycznie na desce z obrazem Chrystusa Ukrzyżowanego. Już w r. 1834 określona jako zdezelowana i bez wyposażenia, nie istniej od r. 1869.

Bilbiografia

• Zgliński, M., Kościół parafialny p.w. Św. Trójcy w Świsłoczy Wielkiej, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. II: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa nowogródzkiego, red. M. Kałamajska-Saeed, t. 2, Kraków 2006 281-307
• Kurczewski, J., Biskupstwo wileńskie od jego założenia aż do dni obecnych, zawierające dzieje i prace biskupów i duchowieństwa diecezji wileńskiej oraz wykaz kościołów, klasztorów, szkół i zakładów dobroczynnych i społecznych, Wilno 1912