Kaplica grobowa Zabielskich

Usytuowana na miejscowym cmentarzu. Kaplica wzniesiona na planie koła, nakryta kopułą z latarnią i krzyżem, poprzedzona portykiem, murowana, obustronnie tynkowana, dach wtórnie pokryty blachą ocynkowaną, na wysokim cokole. Portyk czterokolumnowy, zamknięty trójkątnym tympanonem, obwiedzionym gzymsem, z płaskorzeźbionym Okiem Opatrzności, od którego rozchodzą się promienie. Na styku korpusu i portyku sygnaturka. Kolumny w uproszczonym porządku toskańskim. Powyżej uproszczone belkowanie składające się z architrawu i fryzu z tryglifami. Portyk poprzedzony siedmioma stopniami, ujętymi po bokach wysuniętymi i ukośnie ściętymi cokołami. Otwór wejściowy na osi środkowej, ujęty profilowanym portalem, z drewnianymi, dwuskrzydłowymi drzwiami. Powyżej w prostokątnej płycinie dwie tarcze herbowe: Trzaska i nieznana z labrami, nad nimi trzy hełmy z koroną, boczne w klejnocie z piórami. Powyżej na osi ramię zbrojne. Elewacje kaplicy podzielone symetrycznie rozmieszczonymi pilastrami zakończonymi głowicami kostkowymi na wysokości 2/3 budowli. Powyżej gładki fryz i szeroki gzyms, nad którym kontynuowane są podziały pilastrami. Elewacje boczne z niewielkimi półkoliście zamkniętymi okienkami. Wnętrze jednoprzestrzenne, z wtórnym wyposażeniem. Na ścianach współczesna polichromia z geometrycznym ornamentem i przedstawieniami religijnymi. W kaplicy spoczęli zapewne rodzice Nikodemy z Zabielskich, żony Karola Bako de Hette, a także ona sama. Wskazuje na to fakt umieszczenia w fasadzie jej herbu rodowego – Trzaska. Drugi z herbów nie występuje w heraldyce polskiej. Kaplica powstała zapewne ok. poł. XIX w.

Bilbiografia

• Cmentarze dawnego powiatu buczackiego, red. A.S. Czyż, B. Gutowski, Warszawa 2017