Kaplica grobowa rodziny Miłoszów

Usytuowana ok. 1 km na wsch. od zabudowy wiejskiej, na wbijającym się w jezioro wąskim cyplu wyniesionym względem okolicznych terenów. Wzniesiona w r. 1862 przez Józefa Miłosza jako grobowa rodziny Miłoszów i filialna parafii św. Trójcy w Drui. Zniszczona po II wojnie światowej, odebrana katolikom. Zwrócona Kościołowi w r. 1990, wyremontowana. Obecnie filia parafii Matki Boskiej Szkaplerznej w Idołcie. Kaplica klasycystyczna. Murowana z cegły, tynkowana, założona na planie prostokąta, z węższym trójbocznie zamkniętym prezbiterium ujętym niskimi, prostokątnymi aneksami zakrystyjnymi. Elewacje rozczłonkowane ustawionymi na cokołach pilastrami, zwieńczone fryzem dekorowanym rozetami. Fasada jednoosiowa, z ujętym pilastrami półkoliście zamkniętym wejściem i okrągłym oknem ponad nim, zwieńczona trójkątnym naczółkiem, nad którym na kalenicy wysoka drewniana sygnaturka na planie kwadratu z czterema półkoliście zamkniętymi prześwitami. Elewacje korpusu dwuosiowe, okna prostokątne, zamknięte półkoliście. Dachy nad korpusem i aneksami dwuspadowe, kryte blachą. Pierwotnie wokół kaplicy niewielki cmentarz przykościelny, obecnie zdewastowany.

Bilbiografia

• Lewkowska, A., Lewkowski, J., Walczak, W., Zabytkowe cmentarze na kresach wschodnich drugiej Rzeczypospolitej. Województwo wileńskie na obszarze Republiki Białorusi, Warszawa 2007 s. 119, il. 235
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 3, Warszawa 1882 (http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geograficzny/Tom_III) s. 242
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 42