Kaplica grobowa Druckich-Lubeckich

Mańkowicze (Манькавічы), rejon postawski, obwód witebski, Białoruś

Usytuowana na terenie dawnego majątku Druckich-Lubeckich, przy drodze gruntowej biegnącej po zach. stronie stawu dworskiego. Na wzniesieniu, w otoczeniu lasu i gęstych zarośli. Wzniesiona ok. r. 1870. W ruinie. Kaplica murowana z kamienia i cegły, założona na planie prostokąta, podpiwniczona, o jednoprzęsłowym korpusie, kryta dachem dwuspadowym. Elewacje pozostawione w kamieniu łączonym zaprawą, z wyjątkiem tynkowanych trójkątnych szczytów, szerokiego fryzu wieńczącego elewacje i boniowanych naroży. Okna zamknięte łukami nadwieszonymi, ujęte pilastrami, zwieńczone profilowanymi gzymsami. Fasada jednoosiowa, z dostawionym płytkim tarasem z dwoma biegami schodów i wejściem do krypty grobowej. Portal główny zwieńczony trójkątnym tympanonem, w którym półokrągłe okno. Obok kaplicy porzucona granitowa tablica epitafijna, pierwotnie wmurowana w ścianę, z inskrypcją: "D.O.M. / MARIA E PRINCIPIBIS DRUCKI-LUBECKI / CHLEWNO-CHLEWIŃSKA / MATRONA MORIBUS SLAVIS PROBA PHSSIMA / REGINA SIBI ALIENIS INDULGENS / OFFICIIS EXPLENDIS TENA[X?] / LIBERALITATE ERGO EGENOS PRAESTANS / CULTISSIMO EXCELLENS ANIMO / AC LITTERARUM AMORE / VIXIT 58 A DEFFUNCTA - PALO IN GALIA / 11 23 MARTIS 1870 A."

Bilbiografia

  • Lewkowska, A., Lewkowski, J., Walczak, W., Zabytkowe cmentarze na kresach wschodnich drugiej Rzeczypospolitej. Województwo wileńskie na obszarze Republiki Białorusi, Warszawa 2007 S. 163
  • Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 S. 210