Kaplica grobowa Bortkiewiczów

W 1 poł. XVIII w. dobra w rękach rodziny Bielakowiczów, od 2 poł. XVIII w. do 1939 r. Bortkiewiczów. Po II wojnie światowej w dawnym majątku urządzony kołchoz. Drewniany dwór Bortkiewiczów spalony w 1961 r. Zachowane resztki parku dworskiego oraz kilka budynków gospodarczych z pocz. XX w. W pobliżu zachowana neoklasycystyczna kaplica grobowa Bortkiewiczów, w ostatnich latach odrestaurowana. Kaplica murowana, założona na planie prostokąta, nakryta dachem dwuspadowym. Fasada poprzedzona głębokim portykiem o czterech podporach: dwóch zewnętrznych boniowanych filarach i dwóch gładkich kolumnach. Ściany dwuprzęsłowego korpusu rozczłonkowane tynkowanymi boniowanymi lizenami, obłożone ciosami kamienia polnego. Półkoliste okna w w listwowych obramieniach.

Bilbiografia

• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s 202