Kaplica grobowa Błażowskich

Usytuowana na miejscowym cmentarzu. Wzniesiona między 1853, a 1861 r. Kaplica murowana z ciosów kamiennych, pierwotnie od wysokości cokołu otynkowana, usytuowana na cokole z bloków piaskowca na osi północ – południe. Rzut na planie prostokąta, z trójbocznie zamkniętym prezbiterium od północy. Przed fasadą dostawiona kruchta na planie prostokąta, do której prowadzi dziesięć stopni. Od tyłu dostawione wejście do krypty ciągnącej się pod całą kaplicą. Budowla nakryta dachem dwuspadowym, nad prezbiterium trójspadowym. Ponad fasadą na kalenicy umieszczona czworoboczna wieżyczka. Elewacja frontowa jednoosiowa, ujęta w narożach ukośnie usytuowanymi szkarpami zwieńczonymi impostami i obeliskami na wysokich prostopadłościennych cokołach. Kruchta jednoosiowa, zamknięta szczytem schodkowym z ostrołukowym otworem wejściowym, nad którym wmurowana płyta z h. Sas, ujęta po bokach flarami, które w 1/3 wysokości podtrzymują obiegający fasadę gzyms. Na nim usytuowane od frontu dwie sterczyny w formie wieżyczek, pomiędzy którymi dekoracja w formie płyciny zamkniętej dwuspadowo. Gzyms kontynuowany jest również we wnętrzu kruchty, gdzie także w ścianach bocznych dwie nisze. Z kruchty do wnętrza kaplicy prowadzi ostrołukowy otwór wejściowy. Kruchta nakryta dachem dwuspadowym. Powyżej okrągłe okno. Szczyt fasady trójkątny z fryzem kostkowym i dodatkową treflową dekoracją. Nad szczytem lekko cofnięta wieża na planie kwadratu, ze ścianami przeprutymi ostrołukowymi prześwitami, w narożach zwieńczona pierwotnie obeliskami na cokołach (ob. utrącone). Elewacje boczne jednokondygnacyjne, trójosiowe, rozczłonkowane czterema pilastrami z głowicami dekorowanymi formą tarcz z herbami. Otwory okienne w elewacjach bocznych ostrołukowe. W partii cokołu symetrycznie rozmieszczone niewielkie ostrołukowe otwory okienne z żeliwnymi kratami doświetlającymi kryptę. W zwieńczeniu fryz kostkowy przerywany głowicami pilastrów w formie tarcz z herbem, powyżej gzyms koronujący. Prezbiterium dwukondygnacyjne, rozdzielone gzymsem i ujęte po bokach szkarpami zwieńczonymi obeliskami, dekorowane analogicznym fryzem jak elewacje boczne, w narożach pierwotnie pilastry o głowicach w formie tarcz z herbem, powyżej gzyms. Ściana zamykająca prezbiterium z okrągłą blendą okienną z rozetą, poniżej jednokondygnacyjny przedsionek krypty założony na planie prostokąta. Otwór wejściowy ostrołukowy, powyżej gzyms. W narożach zwieńczony dwoma obeliskami. Drzwi żeliwne, ostrołukowe z dekoracją w formie rombów oraz z krzyżem. Do wnętrza krypty prowadzą schody. Wnętrze kaplicy otynkowane, jednoprzestrzenne nakryte kolebką, w prezbiterium sklepienie konchowe. Ostrołukowy otwór wejściowy oraz okna rozglifione do wnętrza. Otwory okienne ujęte pilastrami dekorowanymi płyciną i z malowanymi głowicami. Prezbiterium wydzielone arkadą, zamknięte półkoliście. Posadzka z płyt kamiennych.

Bilbiografia

• Cmentarze dawnego powiatu buczackiego, red. A.S. Czyż, B. Gutowski, Warszawa 2017