Kaplica filialna (dawna filialna cerkiew greckokatolicka pw. Niepokalanego Poczęcia NMP)

Cerkiew wzniesiona w r. 1781, kilkukrotne remontowana, m.in. 1838, 1945. Na przełomie w. XIX i XX powiększenie babińca i dobudowa chóru. Drewniana dzwonnica rozebrana w r. 1937, od r. 19171 użytkowana jako rzymskokatolicka kaplica filialna. Drewniana konstrukcji zrębowej, na kamiennej podmurówce, trójdzielna, wyższa kwadratowa nawa z zamkniętym trójbocznie sanktuarium z zakrystią od pn. i prostokątnym dziedzińcem poprzedzonym przedsionkiem. Nad nawą ośmioboczna zrębowa kopuła z latarnią, druga kopuła nad sanktuarium. Przy ścianie zach. nawy nadwieszony chór muzyczny. We wnętrzu polichromia z r. 1882, wykonana przez malarza z rodziny Manasterskich (Monasterskich). Pierwotne wyposażenie w zbiorach Muzueum-Zamku w Łańcucie.

Artyści i rzemieślnicy

• Monasterscy, rodzina malarzy

Bilbiografia

• Zabytki sztuki w Polsce. Małopolska, Warszawa 2016 s. 220.
• Leksykon drewnianej architektury sakralnej województwa podkarpackiego, oprac. i red. K. Zieliński, Rzeszów 2015 s. 26.