Kaplica dworska, ob. cerkiew p.w. Zaśnięcia NMP

Kaplica dworska położona w dobrach należących niegdyś do Sapiehów, od 1752 do Łopacińskich. Wzniesiona w l. 1852-74 przez Ignacego Łopacińskiego wg proj. Gustawa Schachta jako kaplica dworska p.w. Najświętszej Marii Panny. Zamknięta przez władze carskie w r. 1865, zamieniona na cerkiew. W okresie międzywojennym ponownie zamknięta, zamieniona na magazyn. Po 1970 r. nieużytkowana. Oddana wiernym prawosławnym w 1989, wyremontowana. Kaplica orientowana, neogotycka, murowana z czerwonej cegły, wzniesiona na planie prostokąta, z trójbocznie zamkniętym prezbiterium przy którym dwie niewielkie zakrystie. Jednonawowa. Fasada trójdzielna. Środkowa część z portalem i ostrołukowym oknem, wydzielona pięciobocznymi szkarpami zwieńczonymi pinaklami, niższe szkarpy opinające osie boczne. Elewacje boczne o wysokich, ostrołukowych oknach, rozczłonkowane lizenami z płycinami, zwieńczonymi wysokimi pinaklami, zakończone arkadowym fryzem i attyką. Wewnątrz oraz na cmentarzu przykościelnym groby Łopacińskich.

Artyści i rzemieślnicy

• Schacht Gustaw, architekt

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 185
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, W. Walewski, t. 10, Warszawa 1889 (http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geograficzny/Tom_X/) s. 328
• Rąkowski G., Ilustrowany przewodnik po zabytkach kultury na Białorusi, Warszawa 1997