Kaplica dworska

Kaplica w majątku rodziny Pelikanów, położonym nad jeziorem o tej samej nazwie. Początkowo majątek w rękach rodu Maffonów, w r. 1631 podarowany jezuitom, którzy utworzyli tu swoją misję. W 1773, po kasacie zakony, dzierżawiony przez Antoniego Kwinta, później zakupiony przez Wincentego Bortkiewicza. Od ok poł. XIX w. własność Wacława Pelikana (1790-1873), eksrektora Uniwersytetu Wileńskiego. Majątek w rękach rodziny Pelikanów co najmniej do czasów I wojny światowej. Przed 1939, już pod nazwą Miluńce, własność Rostworowskich. Kaplica grobowa rodziny Pelikanów, wzniesiona zapewne w 2 poł. XIX w. Usytuowana na wsch. od Jeziora Pelikany, przy ul. Centralnej. Murowana z cegły, tynkowana, na planie ośmioboku, jednoprzestrzenna. Otwór wejściowy i okna zamknięte półkoliście.

Bilbiografia

• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 60-61