Kaplica dworska

W r. 1873 wzniesiono okazały pałac, powiększony w l. 1903-05. W podziemiach wieży była zlokalizowana kaplica. Na jej wyposażeniu znajdował się ołtarz z obrazem Matka Boska z Dzieciątkiem (mal. Adriano Bonifazi, 2. poł. w. XIX), przywiezionym przez Włodzimierza Borkowskiego z Rzymu; marmurowe popiersia Włodzimierza Borkowskiego i Antoniego Dembińskiego. W r. 1914 wojska rosyjskie spaliły pałac. W okresie międzywojennym odbudowano kaplicę wykorzystując ruiny dawnej. Projekt przygotowała Helena Mycielska za wzór przyjmując kościół w Białaczowie. W r. 1934 budowę zrealizował Józef Wesołowski. W ołtarzu umieszczono cudowny obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem, później przeniesiony do Kamienia Pomorskiego. Obecnie służy jako spichlerz kołchozowy. Kaplica z prezbiterium zwróconym na pd., murowana, tynkowana, z wydłużoną nawą, krótkim prezbiterium, z półkolistą apsydą. Fasada jednoosiowa z trójkątnym przyczółkiem. Dach dwuspadowy. Na kalenicy wieżyczka na sygnaturkę.

Artyści i rzemieślnicy

• Bonifazi Adriano (1858-1914), malarz
• Mycielska Helena (1906-2008)
• Wesołowski Józef (zm. 1935/1936), budowniczy

Bilbiografia

• Kurzej M., Kaplica dworska w Boryniczach, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. I: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, t. 11, Kraków 2003, s. 17-20