Kaplica Aniołów Stróżów

Pierwsza wzmianka o kaplicy pochodzi z r. 1732, kiedy została określona jako „niedawno ufundowana” przez Zygmunta Bispinga. Mieściła wówczas ołtarz Anioła Stróża ze złoconymi rzeźbami. Wyremontowana w r. 1805, użytkowana okazjonalnie, kilka razy w roku. W r. 1898 przygotowano kosztorys generalnego remontu, jednak wymieniono tylko gonty na dachu. Następnie planowano ją przenieść na nowy cmentarz (bez skutku). W r. 1912 została gruntownie odrestaurowana. W inwentarzu kościoła z 1927 odnotowano, oddanie kaplicy grekokatolikom. Po r. 1939 zabrana przez władze sowieckie, zdewastowana i przeznaczona na magazyn. Po spaleniu kościoła w r. 1941 przez wojska sowieckie, do kaplicy przeniesiono nabożeństwa i remontowano staraniami parafian. Ponownie zniszczona podczas przejścia frontu w r. 1944, lub rozebrana po wojnie. Nie istnieje. Klasycystyczna, drewniana, na podmurówce, na rzucie prostokąta z trójbocznym zamknięciem ściany południowej. Fasada z gankiem na 4 słupach, z trójkątnym tympanonem. Ponad gankiem kwadratowa wieża z ażurową latarnią z sygnaturką.

Bilbiografia

• Zgliński, M., Kaplica Aniołów Stróżów w Świsłoczy Wielkiej, [w:] Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, red. J. K. Ostrowski, cz. II: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa nowogródzkiego, red. M. Kałamajska-Saeed, t. 2, Kraków 2006 309-311
• Kucielska, Z., Tobiaszowa, Z., Katalog rysunków architektonicznych ze zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie, 1: Rysunki Napoleona Ordy, Warszawa 1975