Kamienica (Rynek nr 45)

Obecny budynek na rogu Rynku i ul. Grodzickich (obecnie Drukarskiej) stoi na miejscu dwóch sąsiednich kamienic: Kudliczowskiej i Hallarewiczowskiej, mających metrykę średniowieczną, przebudowywanych zapewne w w. XVI i XVII. Od r. 1796 właścicielem obu domów był Franciszek Dejma, dla którego w następnych latach zostały one połączone w jeden czterokondygnacyjny gmach z niewielkim wewnętrznym dziedzińcem. W r. 1803 gotową kamienicę Dejma sprzedał Annie Potockiej. Budynek był odnawiany m.in. w r. 1873 i 1919, kiedy to na parterze urządzono restaurację. Fasada rynkowa należy do najlepszych przykładów stylu empire we Lwowie: w przyziemiu czteroosiowa, w górnych kondygnacjach sześcioosiowa, rozczłonkowana w obrębie I i II piętra pilastrami w wielkim porządku, na III piętrze zaś za pomocą lizen ozdobionych kampanulami. Parter i I piętro fasady oddziela balkon na rzeźbionych kroksztynach. Na elewacji przyziemia od strony Rynku widoczne są relikty gotyckiego okna, odsłonięte w r. 1934.

Bilbiografia

• Charewiczowa Ł., Czarna Kamienica i jej mieszkańcy, Lwów 1935 s. 40-41
• Інтерактивний Львів, http://www.lvivcenter.org/uk/lia/objects/rynok-43/ [dostęp: 7.03.2018]
• Вуйцик В., З історії львівьских кам’яниць, [w:] B. Bуйцик, Bибрані праці. До 70-річчя дня народження, Львiв 2004 („Вісник інституту «Укрзахідпроектреставрація», 14), s. 117-153 s. 135-137