Kamienica (Rynek nr 40)

Kamienica stoi na miejscu starszego domu, wzniesionego lub przebudowanego zapewne w 2. poł. w. XVI. Wówczas należał on do rodziny Gulińskich, później m.in. Zuchorowiczów i Boimów, w w. XVIII częściowo także do klasztoru bazylianów św. Onufrego. W r. 1770 zrujnowaną kamienicę kupił poczmistrz lwowski Antoni Dejma i przed 1773 zbudował na jej miejscu nową, zachowaną do dziś. Położona na wąskiej, prostokątnej działce kamienica składa się z dwupiętrowego budynku frontowego, podwórza i parterowej oficyny wzniesionej w r. 1927. Czteroosiowa fasada budynku frontowego, w przyziemiu pokryta okładziną kamienną, rozczłonkowana jest podziałami ramowymi i lizenami, w części boniowanymi. Pośrodku fasady, na wysokości I piętra umieszczony jest balkon wsparty na rzeźbionych kroksztynach w formie herm-atlantów, wyróżniających się wysoką klasą artystyczną.

Bilbiografia

• Charewiczowa Ł., Czarna Kamienica i jej mieszkańcy, Lwów 1935 s. 40
• Mańkowski T., Dawny Lwów jego sztuka i kultura artystyczna, Londyn 1974 s. 354
• Вуйцик В., З історії львівьских кам’яниць, [w:] B. Bуйцик, Bибрані праці. До 70-річчя дня народження, Львiв 2004 („Вісник інституту «Укрзахідпроектреставрація», 14), s. 117-153 s. 132-135
• Інтерактивний Львів, http://www.lvivcenter.org/uk/lia/objects/rynok-40/ [dostęp: 6.03.2018]