Kamienica Królewska (Korniaktowska) (Rynek nr 6)

Kamienica została wzniesiona w r. 1580 dla kupca Konstantego Korniakta na miejscu dwóch starszych domów, zapewne wg proj. Piotra Barbona. W r. 1603 Korniakt przekazał ją karmelitom, od których w r. 1623 kupili ją Jakub i Teofila Sobiescy. Ok. r. 1678 kamienicę przebudowano na rezydencję króla Jana III Sobieskiego. W w. XVIII należała do Rzewuskich, od r. 1816 do Ponińskich; na ich zlecenie Fryderyk Bauman dokonał kolejnej przebudowy (m.in. dodano balkon na fasadzie i dekoracje stiukowe we wnętrzach). W r. 1908 zakupiony przez gminę dom stał się siedzibą Muzeum Narodowego im. Króla Jana III. Obecnie siedziba Lwowskiego Muzeum Historycznego. Dwupiętrowa kamienica składa się z budynku frontowego i oficyny wychodzącej na ul. Blacharską (obecnie Fedorowa), rozdzielonych podwórzem z trzykondygnacyjnymi, arkadowymi galeriami (rekonstrukcja z l. 1926-31, Ludomił Gyurkovich). Sześcioosiowa fasada pokryta jest boniowaniem i zwieńczona attyką ozdobioną figurami rycerzy; w przyziemiu znajduje się ujęty kolumnami, kamienny portal.

Artyści i rzemieślnicy

• Barbon Piotr ( zm. 1588), budowniczy
• Gyurkovich Ludomił (1899-1980), architekt
• Bauman Fryderyk (1765/1770-1845), architekt i rzeźbiarz

Bilbiografia

• Charewiczowa Ł., Czarna Kamienica i jej mieszkańcy, Lwów 1935 s. 24-25
• Mańkowski T., Dawny Lwów jego sztuka i kultura artystyczna, Londyn 1974 s. 111-112
• Аpхітектура Львова. Час і стилі XIII-XXI cт., red. Ю.O. Бірюльов, Львiв 2008 s. 110-111