Gorzelnia w dawnym zespole dworsko-parkowym
Wiazyń (Вязынь), rejon wilejski, obwód miński, Białoruś
Miejscowe dobra w 1478 r. nadane Janowi Kuczukowi, w XV i XVI w. własność Sakowiczów, następnie wielokrotnie zmieniające właścicieli, wreszcie od 1808 r. do 1939 r. w rękach rodziny Gieczewiczów. W majątku wzniesiony dwór (niezachowany), w części gospodarczej w 1810 działał browar i młyn, w 1848 wzniesiono stajnie. Zachowany do dziś budynek gorzelni wzniesiony w 1856 r., w gospodarczej części majątku, położonej po pn. stronie strumienia, nad skrajnym wschodnim stawem. Gorzelnia przebudowana w okresie międzywojennym. Murowana z cegły, częściowo tynkowana. Główny korpus na planie prostokąta o wym. 40 x 20 m, dwukondygnacyjny, z przylegającymi do niego trzema skrzydłami. Na jednym z kamieni wmurowanych w elewację korpusu wyryta data budowy: "R. 1856".
Bilbiografia
- Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 265
- Федорук А. Т., Старинные усадьбы Минского края, Минск 2000 s. 211