Gorzelnia w dawnym zespole dworsko-parkowym

Majątek pierwotnie rodziny Szemiotów, w 2 poł. XVI w. Boskich, następnie Szwykowskich, Przeździeckich i Despot-Zenowiczów. Od 1 poł. XVIII w. w rękach Sulistrowskich. W 1 poł. XIX w. wniesione w wianie Aleksandrowi Skirmuntowi; własność rodziny do 1939 r. W majątku dwór wzniesiony przez Aleksandra Sulistrowskiego ok. 1780 r. spalony w 1942 r. Przy dworze duży park i położona na pn.-zach. od dworu część gospodarcza, z budynkami wzniesionymi na przełomie XIX i XX w. przez Bolesława Skirmunta. Wśród zachowanych budynków ruiny dawnej gorzelni. Budynek murowany, o wysokim przyziemiu z kamienia polnego i dwóch wyższych kondygnacjach z czerwonej cegły, kryty zapewne dachem dwuspadowym. Naroża ujęte lizenami z prostokątnymi wnękami, w ścianie szczytowej trójkątny fronton zwieńczony pinaklem. Okna w przyziemiu i dolnej kondygnacji zamknięte odcinkowo, w górnej kondygnacji zamknięte półkoliście.

Bilbiografia

• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 230
• Федорук А. Т., Старинные усадьбы Минского края, Минск 2000 s. 155