Gorzelnia w dawnym zespole dworsko-parkowym

Dobra w 1 poł. XVIII w. w rękach Paców, w 1740 zakupione przez Gieczewiczów, następnie Wazgirdów. Od k. XVIII w. do wybuchu II wojny światowej własność Koziełł-Poklewskich. Okazały dwór wzniesiony w pocz. XIX w. zapewne przez Józefa Koziełł-Poklewskiego, marszałka szlachty powiatu wileńskiego. Dwór spalony w czasie II wojny światowej. Wokół dworu, na skarpie nad rzeką Serwecz założony kilkuhektarowy park krajobrazowy, obok dwór gospodarczy, z którego zachowane nieliczne budynki, w tym m.in. gorzelnia. Budynek murowany z czerwonej cegły, na planie prostokąta, na wysokiej kamiennej podmurówce, parterowy z piętrową 3-osiową częścią środkową w formie ryzalitu zwieńczonego trójkątnym frontonem. Elewacje opięte lizenami, wejście zaakcentowane arkadowym portalem. Dachy dwuspadowe.

Bilbiografia

• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 260