Gorzelnia

Własność Czapskich, na początku w. XIX Bennigsenów, następnie Krzysztofa Niezabytowskiego, Rdułtowskich, a w l. 1860–1939 Nowickich. Budynek został wzniesiony w r. 1901 przez Teofila Nowickiego. Obecnie częściowo w ruinie. Murowana, na planie prostokąta, parterowa z trójkondygnacyjnymi częściami bocznymi, nakryta dachami dwuspadowymi i pulpitowym. Na każdej z kondygnacji piętrowych części budynku w fasadzie znajdują się po dwa okna zamknięte półkoliście w dekoracyjnych ceglanych obramieniach. W ścianie szczytowej pomiędzy oknami po lewej stronie fasady napis „R. 1901”, a w analogicznym miejscu po prawej stronie fasady litery „T. N.” Do wyższej części budynku po lewej stronie fasady przylega parterowa dobudówka nakryta dachem pulpitowym. Naroża budynku opinają lizeny zakończone czworobocznymi wieżyczkami, a pod dachem przeprowadzono dekoracyjny fryz z cegły, który w wyższych częściach fasady i elewacji tylnej stanowi dolną granicę ścian szczytowych. Pod dachem wyższych części budynku umieszczono szeroki pas dekoracji z cegły, a ponad linię dachów wzniesiono ścianki attykowe.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 2, Województwa brzesko-litewskie, nowogródzkie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1992 s. 345
• Федорук А. Т., Старинные усадьбы Берестейщины, Мінск 2004 s. 263-267