Gorzelnia

Dubrowa (Dubrowy, Dubrawy) (Дубрава), rejon mołodeczański, obwód miński, Białoruś

Majątek niegdyś w składzie rozległych dóbr z ośrodkiem w Zasławiu, własności Radziwiłłów, później Hlebowiczów, Sapiehów i w XVIII w. Marcinkiewiczów. W 1791 zakupiony przez Adama Chmarę. Wówczas zapewne wzniesiony obszerny drewniany dwór i spichrz. W 1875 Dubrowa zakupiona przez Eustachego Prószyńskiego, po nim przejęta przez Jana Lubańskiego i na pocz. XX w. przez rodzinę Wańkowiczów. Dwór niezachowany. Zachowana część budynków gospodarczych z przełomu XIX i XX w., w tym gorzelnia. Budynek gorzelni położony w płd.-zach. części wsi. Murowany z kamienia polnego, założony na planie wydłużonego prostokąta, parterowy z podwyższonymi dwiema środkowymi osiami. Elewacja frontowa 10-osiowa, boczne dwuosiowe, z wykonanymi w czerwonej cegle elementami dekoracyjnymi: lizenami, kostkowym gzymsem, obramieniami okien i drzwi. Okna części środkowej wysokie, zamknięte ostrołukowo.

Bilbiografia