Gmach Muzeum Przyrodniczego im. Dzieduszyckich

Klasycystyczna kamienica przy ul. Rutowskiego (ob. Teatralnej) 18, wyróżniająca się czterokolumnowym, doryckim portykiem w fasadzie, została wzniesiona w l. 1797-1804 dla Józefa Szczepańskiego, być może wg proj. Pierre’a Denisa Guibauta. W następnych latach dom kilkakrotnie zmieniał właścicieli; około r. 1840 planowano przeznaczyć go na siedzibę gubernatora, a w r. 1847 urządzono w nim miejskie kasyno. Spaloną podczas ostrzału Lwowa w r. 1848 kamienicę kupił w r. 1868 Włodzimierz Dzieduszycki i zaadaptował go dla potrzeb swych bogatych zbiorów przyrodniczych, dotąd przechowywanych w pałacu Dzieduszyckich przy ul. Kurkowej. Muzeum w nowej siedzibie zostało otwarte dla publiczności ok. r. 1873. W r. 1880 Dzieduszycki ofiarował swą kolekcję narodowi, a dzięki złączeniu muzeum z utworzoną w r. 1893 rodową Ordynacją Poturzycką zapewnił placówce byt materialny. Taki stan prawny muzeum przetrwał do r. 1939; od II wojny światowej pozostaje ono pod zarządem ukraińskiej Akademii Nauk.

Artyści i rzemieślnicy

• Guibaut (Giubaut, Ghibaut, Gibo) Pierre Denis, geometra przysięgły i architekt

Bilbiografia

• Brzęk G., Muzeum im. Dzieduszyckich we Lwowie i jego twórca, Lublin 1994
• Вуйцик B., З іcтopiї львівських кaм’яниць, [w:] B. Bуйцик, Bибрані праці. До 70-річчя дня народження, Львiв 2004 („Вісник інституту «Укрзахідпроектреставрація», 14), s. 117-153