Folwark
Kukowo (Kuków Folwark), powiat suwalski, województwo podlaskie, Polska
Folwark powstały zapewne przed 1703, wówczas w rękach Marcina Korbuta. Od r. 1710 własność klasztoru wigierskiego, w r. 1784 notowany dwór księży kamedułów. Po konfiskacie dóbr kamedulskich Kuków w centrum nowo utworzonej ekonomii. Od 1808 w dzierżawie Marcina Dąbrowskiego, od 1811 Ludwika Borzysławskiego, od 1825 Jana Puciatyńskiego i jego potomków, od 1859 Bolesława Józefa Kujawskiego i krótko później Walentego Markowskiego. W r. 1868 Kuków w składzie donacji dla generała Nikołaja Goneckiego, następnie jego spadkobierców. W r. 1911 w skład folwarku weszły następujące budynki: dwór ceglano-kamienny kryty gontem, spichrz ceglany piętrowy z poddaszem, drewniany chlew kryty słomą, ceglany spichrz kryty słomą, stajnia z kamienia, dwie kamienne stodoły, kamienna obora z owczarnią, obora z cegły, obora z kamienia, drewniane domy dla parobków, lodownia z nadbudówką, piwnica, kuźnia, dom drewniany. Po zakończeniu I wojny światowej majątek w składzie skarbu państwa. W r. 1920 odnotowano tam 14 budynków, w tym dwór o wym. 34 x 8,5 m. W r. 1928 w budynku głównym otwarta żeńska szkoła rolnicza. Po II wojnie światowej w budynku podworskim utworzona średnia szkoła, po 1949 całość przejęta przez PGR.
Bilbiografia
- Matusiewicz A., Dwory na Suwalszczyźnie, Suwałki 2019 s. 195-204
- Naruszewicz T., Opisy parafii diecezji wileńskiej z 1874 r. Dekanat Olwita, Bakałarzewo 2009