Dzwonnica cerkiewna

Wzniesiona zapewne w r. 17713, remontowana w r. 1815 i 1922, wówczas obita nowym gontem. Rozebrana ok r. 1950. Drewniana, konstrukcji słupowej, na planie kwadratu, dwukondygnacyjna z nadwieszoną izbicą. Dolna kondygnacja wysoka, w części ażurowa, oszalowana z obiegającym budowlę niskim zadaszeniem. Izbica szersza, w górnej części otwarta parami półkolistych arkad, nakryta dachem namiotowym.

Bilbiografia

• Saładiak A., Pamiątki i zabytki kultury ukraińskiej w Polsace, [Warszawa 1993] s. 281
• Leksykon drewnianej architektury sakralnej województwa podkarpackiego, oprac. i red. K. Zieliński, Rzeszów 2015 s. 374