Dwór

W r. 1580 wieś należała do Sebastiana Lubomirskiego, na pocz. w. XVII dobra zakupił Stanisław Stadnicki. Po r. 1800 majątek nabył Rudolf Horodyski h. Korczak, lecz już w r. 1834 dobra odsprzedano ks. Leonowi Sapiesze (jego spadkobiercy dzierżyli Żurawicę do II wojny światowej). Dwór wzniesiony w kon. w. XVIII w pobliżu starszej rezydencji, składał się z dwóch korpusów. Główny założono na wysokich, sklepionych kolebkowo piwnicach, a drewniane ściany pokryto tynkami z lizenami i płycinami. Przy sześcioosiowej wsch. elewacji bocznej znajdował się podjazd i główne wejście, poprzedzone podcieniem wspartym na filarach. Po drugiej stronie korpusu znalazła się oficyna z facjatką na osi (później połączona z korpusem w jedną całość). W pobliżu stał spichlerz, a dalej rozciągał się park krajobrazowy. Założenie niezachowane.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 8, Województwo ruskie, Ziemia Przemyska i Sanocka, Wrocław-Warszawa-Kraków 1996 s. 291-294
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, t. 14, Warszawa 1895 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_XIV) s. 858
• Piórecki J.,Zabytkowe ogrody i parki województwa przemyskiego, Rzeszów 1989 s. 162