Dwór Zdziechowskich

W poł. w. XIX dobra należały do Kostrowickich h. Bayabuza, w r. 1860 włości podzielono i część majątku nabył Edmund Zdziechowski. Około r. 1820 wzniesiono we wsi klasycystyczny pałac na planie prostokąta, dwukondygnacyjny z wysokimi suterenami, kryty dachem czterospadowym. Elewacje dzielone lizenami, pośrodku fasady portyk kolumnowy w wielkim porządku z fryzem tryglifowym i trójkątnym szczytem. Po obu stronach głównego wejścia zastosowano okna wprawione w kolumienki z półkolistymi zwieńczeniami. W bocznych, krótszych elewacjach zastosowano półkoliste ganki poprzedzone kamiennymi schodami. Część ogrodowa niemal identyczna jak fasada, z tarasem widokowym na osi. Dookoła dworu rozciągał się park zakomponowany przez warszawskiego ogrodnika Rybkowskiego. Obecnie w ruinie.

Artyści i rzemieślnicy

• Rybkowski, ogrodnik

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 1, Województwa mińskie, mścisławskie, połockie, witebskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1991 s. 119-121
• Urbański A., Pro memoria: 4-ta serja rozgromionych dworów kresowych, Warszawa 1929 s. 112