Dwór

Gniazdo rodziny Zasławskich, od w. XVI dobra w rękach Hlebowiczów, Radziwiłłów, Sapiehów i Przeździeckich. Po rozbiorach Polski w r. 1815 podzielony klucz majątkowy kupił Michał Prószyński h. Lubicz. Po powstaniu styczniowym skonfiskowane włości nabył Rosjanin Paweł Chomętowski, a na początku w. XX dobra odkupiła polska rodzina Protassewiczów. W dobie nowożytnej we wsi istniały dwa zamki - jeden starszy, drewniany, otoczony wałami i fosą ulokowany poza osadą i drugi murowany, znajdujący się w obrębie miasta. Najpewniej zniszczono go podczas wojny polsko-rosyjskiej z lat 1654-1667, po czym ruiny nie odbudowano. W miejscu warowni stanął kościół i klasztor dominikanów, ufundowany w r. 1676 przez Sapiehów (skonfiskowany przez władze carskie w r. 1833). Istnieją przesłanki, że w 3. ćw. w. XVIII autorem niezachowanego pałacu Przeździeckich był architekt Carlo Spampani. W poł. w. XIX w Zasławiu istniał niewielki dwór na rzucie prostokąta, parterowy, drewniany, kryty dachem czterospadowym, z gankiem kolumnowym na osi fasady. W pobliżu znajdowała się prawdopodobnie oranżeria, a dalej rozciągał się park w stylu angielskim. Założenie niezachowane.

Artyści i rzemieślnicy

• Spampani Carlo (ok. 1750-1785), architekt

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 1, Województwa mińskie, mścisławskie, połockie, witebskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1991 s. 175-177
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, t. 14, Warszawa 1895 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_XIV) s. 441
• Boberski W., Carlo Spampani, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. XLI, 2002, s. 36