Dwór Zamojskich

Od w. XV do. w. XVIII miasto było częścią starostwa szczurowickiego dzierżonego przez Oleśnickich, później dobra przejęli Zamoyscy, a po pierwszym rozbiorze Polski rząd austriacki sprzedał włości Ignacemu Chołoniewskiemu h. Korczak. Majątek wrócił do Zamojskich, ci jednak na pocz. w. XX spieniężyli Łopatyn Kazimierzowi Młodeckiemu, który przekazał dobra Stefanowi Wiśniewskiemu h. Prus I. W r. 1914 miasto była własnością Henryka Suchestowa, a w okresie międzywojennym włości rozparcelowano. Dwór wzniesiony w 2. poł. w. XVIII, założony na planie prostokąta, od frontu lekko wysunięty w osi środkowej z wyraźnym portykiem kolumnowym, nakrytym trójkątnym przyczółkiem. Elewacja ogrodowa zaaranżowana analogicznie, lecz bez portyku. Rezydencja nakryta dwu- i czterospadowym dachem gontowym. Przed dworem duży, kolisty gazon i siedmioosiowa oficyna. W pobliżu znajdował się też tzw. skarbiec (magazyn alkoholi) i budynek z przeznaczeniem na „kancelarię rachunkową”. Dookoła roztaczał się park ze starym drzewostanem. Założenie zniszczono podczas I wojny światowej.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 6, Województwo bełskie, Ziemia Chełmska województwa ruskiego, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 95-102
• Kunzek T., Przewodnik po województwie tarnopolskim, Tarnopol 1928
• Kukiz T., Łopatyn. Dzieje i zabytki, Warszawa 2004
• Czołowski A., Janusz B., Przeszłość i zabytki województwa tarnopolskiego, Tarnopol 1926 (http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/doccontent?id=11323). s. 12, 145, 186, 191