Dwór
Zaladdzie (Заляддзе), rejon słucki, obwód miński, Białoruś
Część dóbr dziedzicznych Radziwiłłów z Nieświeża, w r. 1821 zakupione przez Wiktoryna Domańskiego. Domańscy byli właścicielami majątku do I wojny światowej. Wzniesiony prawdopodobnie w połowie w. XIX dwór zniszczono po r. 1918. Około r. 1897 Tadeusz Domański rozbudował wschodnią część dworu. Drewniany, parterowy, na planie prostokąta, nakryty wysokim dachem czterospadowym. Dwunastoosiową (?) fasadę poprzedzał portyk wsparty na sześciu kolumnach podtrzymujących belkowanie oraz trójkątny przyczółek, nakryty dachem dwuspadowym. Wnętrza w układzie dwutraktowym, w części nowszej z korytarzem między traktami. Wyposażenie stanowiły m.in. meble z 2. poł. w. XIX, portrety rodzinne, niewielki księgozbiór i archiwum.
Bilbiografia
- Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 2, Województwa brzesko-litewskie, nowogródzkie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1992 s. 410-412
- Федорук А. Т, Старинные усадьбы Минского края, Мінск 2000 s. 139-141